Aile Görüşmesinde Bir Kişiyi Sorunun Kendisi Saymamak

Aile görüşmesinde bütün sorunların tek bir üyeden kaynaklandığını söylemek, diğer ilişkileri ve karşılıklı tepkileri görünmez bırakabilir. Belirli bir kişinin davranışı başvuru nedeni olsa bile o davranışın hangi ortamda ortaya çıktığı ve ailede nasıl karşılandığı ayrı ayrı incelenebilir.

Bir yetişkin çocuğun sürekli karşı çıktığını anlatırken çocuk yalnızca sesini duyuramadığında böyle davrandığını söyleyebilir. Bu anlatımların farklı olması, birinin otomatik olarak geçersiz sayılmasını gerektirmez. Uzman her kişinin deneyimini dinleyerek konuşmanın tekrar eden sırasını anlamaya çalışabilir.

Görüşmede aile üyesine tembel, sorunlu veya bencil gibi sabit etiketler yöneltmek yerine görülen olay tarif edilir. Kimin ne söylediği, sonrasında ne olduğu ve günlük yaşamın hangi bölümünün etkilendiği açıklanabilir. Böylece kişiliğin bütünü hakkında tartışmak yerine üzerinde çalışılabilecek bir etkileşim görünür olur.

Ailenin bütün üyelerinin aynı hedefi taşıdığı da varsayılmaz. Kimi daha sakin konuşmak, kimi karar verirken dikkate alınmak isteyebilir. Bu beklentilerin ayrı duyulması ortak çalışma alanını belirler. Bir üyeyi değiştirip diğer ilişkileri olduğu gibi bırakma düşüncesi yerine, herkesin tepkisinin döngüdeki yeri konuşulabilir. Güvenlik gerektiren konular ise olağan anlaşmazlıklarla bir tutulmaz.